توقیف اموال مهریه: راهنمای کامل مطالبه و وصول مهریه از اموال زوج

توقیف اموال مهریه یکی از مؤثرترین ابزارهای قانونی است که زوجه پس از عدم پرداخت مهریه توسط زوج می‌تواند از آن استفاده کند تا طلب خود را وصول نماید. بسیاری از زنانی که برای مطالبه مهریه اقدام کرده‌اند، در ادامه مسیر با این پرسش روبه‌رو می‌شوند که چگونه می‌توانند اموال شوهر خود را شناسایی و توقیف کنند تا مهریه خود را دریافت نمایند. این موضوع به‌ویژه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که زوج به‌صورت داوطلبانه حاضر به پرداخت بدهی خود نیست و زوجه ناچار می‌شود از ظرفیت‌های قانونی موجود بهره بگیرد.

در این مقاله به‌صورت کامل و کاربردی بررسی می‌کنیم که توقیف اموال بابت مهریه از نظر قانونی چگونه تعریف می‌شود، چه اموالی مشمول توقیف قرار می‌گیرند، چه اموالی از این قاعده مستثنا هستند و مراحل قانونی این فرآیند از ابتدا تا انتها چگونه طی می‌شود. هدف این است که خواننده با درکی روشن و دقیق از حقوق و مسیر قانونی خود، تصمیمات آگاهانه‌تری در روند مطالبه مهریه بگیرد.

توقیف اموال مهریه چیست؟

توقیف اموال مهریه به معنای اقدامی قانونی است که پس از صدور اجراییه یا حکم قطعی درباره مهریه، به منظور جلوگیری از نقل و انتقال دارایی‌های زوج و در نهایت فروش آن‌ها برای وصول طلب زوجه انجام می‌شود. به بیان ساده، وقتی زوج علی‌رغم مطالبه رسمی مهریه، حاضر به پرداخت آن نمی‌شود، زوجه می‌تواند از طریق مراجع صالح، اموال قابل شناسایی زوج را معرفی کرده و درخواست توقیف آن‌ها را مطرح کند. این اقدام صرفاً یک ابزار فشار نیست، بلکه بخشی از فرآیند رسمی اجرای احکام و اسناد مالی محسوب می‌شود.

اهمیت این موضوع در آن است که مهریه، یک دین شرعی و قانونی بر عهده زوج است و همانند سایر دیون مالی، در صورت عدم پرداخت، امکان پیگیری از طریق توقیف اموال بابت مهریه وجود دارد. با این حال، شرایط اجرای این فرآیند و نوع اموالی که می‌توان توقیف کرد، تابع ضوابط مشخصی است که باید پیش از اقدام، به‌درستی شناخته شوند تا زوجه با اطلاع کامل از حقوق خود مسیر درست را طی کند.

چه زمانی امکان توقیف اموال بابت مهریه وجود دارد؟

پیش‌شرط اصلی برای توقیف اموال، وجود سند رسمی یا حکم قطعی است که میزان مهریه و بدهکار بودن زوج را مشخص کند. اگر مهریه در سند ازدواج به صورت عندالمطالبه ثبت شده باشد، زوجه می‌تواند بدون نیاز به اقامه دعوای جداگانه، مستقیماً از طریق دفاتر اسناد رسمی یا اجرای ثبت، درخواست صدور اجراییه کند. اما در مواردی که مهریه به شکل عندالاستطاعه تنظیم شده یا اختلافی درباره اصل استحقاق مهریه وجود دارد، زوجه ابتدا باید از طریق دادگاه خانواده دادخواست مطالبه مهریه را مطرح کند و پس از صدور حکم قطعی، وارد مرحله اجرا شود.

پس از صدور اجراییه، زوج فرصت قانونی برای پرداخت داوطلبانه بدهی خود دارد. اگر در این مهلت اقدامی صورت نگیرد، زوجه می‌تواند نسبت به معرفی اموال زوج اقدام کرده و درخواست توقیف رسمی آن‌ها را ثبت کند. نکته مهم این است که تا زمانی که اجراییه صادر نشده باشد، امکان قانونی برای توقیف اموال وجود ندارد و صرف طلبکار بودن زوجه کافی نیست؛ بلکه طی کردن مسیر رسمی اداری یا قضایی الزامی است.

برای توقیف اموال مهریه باید از کجا اقدام کرد؟

مسیر اقدام برای توقیف اموال بابت مهریه بسته به نوع سند مهریه متفاوت است. در صورتی که مهریه عندالمطالبه بوده و اختلافی در اصل استحقاق آن وجود نداشته باشد، زوجه می‌تواند از طریق اجرای ثبت اسناد رسمی اقدام کند که معمولاً روندی سریع‌تر و با تشریفات کمتر نسبت به دادگاه دارد. در این مسیر، پس از درخواست صدور اجراییه، پرونده در واحد اجرای اسناد رسمی پیگیری می‌شود و امکان معرفی و توقیف اموال زوج فراهم خواهد شد.

در مقابل، اگر پرونده از طریق دادگاه خانواده پیگیری شده و حکم قطعی صادر شده باشد، اجرای حکم بر عهده اجرای احکام دادگستری خواهد بود. در این حالت نیز، پس از صدور اجراییه دادگاهی، زوجه می‌تواند اموال زوج را معرفی کند. بسیاری از افرادی که برای اولین بار وارد این فرآیند می‌شوند، پیچیدگی تشریفات اداری و قضایی را دست‌کم می‌گیرند؛ به همین دلیل مشورت با وکیل مهریه در همان مراحل ابتدایی می‌تواند از اتلاف وقت و اشتباهات رویه‌ای جلوگیری کند.

چه اموالی را می‌توان بابت مهریه توقیف کرد؟

به‌طور کلی، هر مالی که به نام زوج ثبت شده و از نظر قانونی قابل شناسایی باشد، در صورت نبود منع قانونی، می‌تواند موضوع توقیف بابت مهریه قرار گیرد. این اموال می‌تواند شامل دارایی‌های منقول و غیرمنقول، حساب‌های بانکی، خودرو و حتی بخشی از حقوق و دستمزد زوج باشد. دامنه اموال قابل توقیف نسبتاً گسترده است، اما نوع و ارزش هر مال، در نحوه ارزیابی و فروش آن در فرآیند اجرا تأثیرگذار خواهد بود.

با این حال، صرف وجود مالی به نام زوج به معنای امکان توقیف قطعی آن نیست؛ برخی اموال به دلیل ماهیت خاص خود یا به دلیل تعلق به مستثنیات دین، از دایره توقیف خارج می‌شوند. در ادامه به مهم‌ترین انواع اموالی که معمولاً در پرونده‌های مهریه مورد توقیف قرار می‌گیرند اشاره می‌کنیم.

توقیف ملک بابت مهریه

املاک ثبت‌شده به نام زوج، اعم از مسکونی، تجاری یا زمین، از رایج‌ترین اموالی هستند که در پرونده‌های مهریه توقیف می‌شوند. برای این کار، ابتدا باید مشخصات ثبتی ملک از طریق استعلام از اداره ثبت اسناد شناسایی شود و سپس درخواست توقیف آن به مرجع رسیدگی‌کننده ارائه گردد. پس از توقیف، ملک توسط کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی شده و در صورت عدم پرداخت بدهی توسط زوج، زمینه برای فروش آن از طریق مزایده فراهم می‌شود.

توقیف خودرو بابت مهریه

خودروی ثبت‌شده به نام زوج نیز می‌تواند مشمول توقیف قرار گیرد. در این حالت، مرجع اجرا با استعلام از سامانه‌های مربوط به خودرو، نسبت به توقیف آن اقدام کرده و مراتب به راهنمایی و رانندگی اعلام می‌شود تا امکان نقل و انتقال آن سلب گردد. توقیف خودرو معمولاً روندی سریع‌تر نسبت به توقیف ملک دارد، اما ارزش نهایی آن در قیاس با بدهی مهریه ممکن است تعیین‌کننده کافی برای وصول کامل طلب نباشد.

توقیف حساب بانکی بابت مهریه

یکی دیگر از روش‌های رایج، توقیف موجودی حساب‌های بانکی زوج است. در این روش، از طریق استعلام بانکی که توسط مرجع اجرا انجام می‌شود، حساب‌های شناسایی‌شده به نام زوج مسدود شده و موجودی آن‌ها تا سقف بدهی مهریه توقیف می‌شود. این نوع توقیف معمولاً سریع‌تر از سایر اموال به نتیجه می‌رسد، اما وابسته به میزان موجودی واقعی حساب‌ها در زمان توقیف است.

توقیف حقوق و مزایای زوج بابت مهریه

در مواردی که زوج شاغل بوده و حقوق ثابت دریافت می‌کند، امکان توقیف بخشی از حقوق و مزایای وی نیز وجود دارد. این توقیف معمولاً درصد مشخصی از حقوق را شامل می‌شود تا هم امکان وصول تدریجی مهریه فراهم شود و هم حداقل معیشت زوج حفظ گردد. این روش به‌ویژه در مواردی که زوج فاقد اموال قابل توجه دیگری است، می‌تواند گزینه‌ای عملی برای وصول تدریجی طلب باشد.

توقیف سایر اموال و دارایی‌های زوج

علاوه بر موارد یادشده، سایر دارایی‌های زوج مانند سهام شرکت‌ها، اموال منقول ارزشمند یا حتی سهم‌الشرکه در کسب‌وکارها نیز در صورت شناسایی، می‌توانند مشمول توقیف قرار گیرند. دامنه این اموال به شرایط خاص هر پرونده بستگی دارد و معمولاً نیازمند بررسی دقیق‌تری نسبت به اموال شناخته‌شده‌تر مانند ملک یا خودرو است.

آیا تمام اموال شوهر بابت مهریه قابل توقیف است؟

پاسخ به این پرسش منفی است. قانون‌گذار برای حفظ حداقل شرایط زندگی بدهکار، برخی اموال را از دایره توقیف خارج کرده است. این استثنائات با هدف جلوگیری از قرار گرفتن بدهکار در وضعیت معیشتی نامناسب در نظر گرفته شده‌اند و در تمام پرونده‌های اجرایی، از جمله پرونده‌های مهریه، قابل اعمال هستند. شناخت این استثنائات برای زوجه اهمیت زیادی دارد تا در مسیر توقیف اموال، انتظارات واقع‌بینانه‌ای داشته باشد.

نکته مهم دیگر این است که تشخیص مصداقی بودن یک مال به‌عنوان مستثنیات دین، همیشه ساده نیست و ممکن است در برخی پرونده‌ها با اختلاف‌نظر یا نیاز به بررسی دقیق‌تر مرجع رسیدگی‌کننده همراه باشد. به همین دلیل، بررسی وضعیت هر مال باید به‌صورت موردی و با توجه به شرایط خاص پرونده انجام شود.

مستثنیات دین چیست؟

مستثنیات دین به مجموعه‌ای از اموال گفته می‌شود که قانون‌گذار به دلیل ضرورت آن‌ها برای زندگی روزمره بدهکار، توقیف آن‌ها را ممنوع کرده است. این اموال معمولاً شامل مسکن متناسب با شأن و نیاز بدهکار، وسایل ضروری زندگی و ابزار اشتغال وی می‌شود. فلسفه این قاعده آن است که فرآیند وصول طلب نباید منجر به از بین رفتن کامل امکانات اولیه زندگی بدهکار شود.

کدام اموال ممکن است از توقیف خارج باشند؟

در پرونده‌های مهریه نیز، در صورتی که زوج تنها یک واحد مسکونی متناسب با نیاز خود داشته باشد یا وسایل ضروری زندگی و ابزار کار وی محل بحث قرار گیرد، این اموال معمولاً از دایره توقیف خارج می‌مانند. با این حال، تشخیص دقیق این موضوع بر عهده مرجع رسیدگی‌کننده است و ممکن است بسته به شرایط مالی و تعداد املاک زوج، نتیجه متفاوتی داشته باشد.

چگونه اموال شوهر را برای توقیف شناسایی کنیم؟

شناسایی اموال زوج یکی از چالش‌برانگیزترین بخش‌های فرآیند توقیف بابت مهریه است، به‌ویژه در مواردی که زوج تلاش می‌کند دارایی‌های خود را پنهان نگه دارد. زوجه می‌تواند از طریق مرجع اجرا درخواست استعلام از سازمان‌های مرتبط مانند ثبت اسناد، راهنمایی و رانندگی، بانک مرکزی و سازمان‌های مالیاتی را مطرح کند تا اموال ثبت‌شده به نام زوج شناسایی شوند. این استعلام‌ها معمولاً از طریق درخواست رسمی به مرجع رسیدگی‌کننده پرونده انجام می‌شود.

در کنار استعلام‌های رسمی، اطلاعات اولیه‌ای که خود زوجه از وضعیت مالی و شغلی زوج در اختیار دارد نیز می‌تواند در تسریع فرآیند شناسایی اموال بسیار مؤثر باشد. هرچه اطلاعات ارائه‌شده دقیق‌تر باشد، احتمال موفقیت در معرفی و توقیف مال به همان نسبت افزایش می‌یابد. به همین دلیل توصیه می‌شود پیش از ورود به مرحله اجرا، اطلاعات موجود به‌صورت منظم جمع‌آوری شود.

مراحل توقیف اموال بابت مهریه چگونه است؟

فرآیند توقیف اموال بابت مهریه از لحظه صدور اجراییه تا فروش نهایی مال، مراحل مشخصی را طی می‌کند که هرکدام نیازمند اقدامات اداری یا قضایی جداگانه‌ای هستند. آشنایی با این مراحل به زوجه کمک می‌کند تا انتظار واقع‌بینانه‌تری از زمان و روند پرونده خود داشته باشد و در هر مرحله بداند چه اقدامی در پیش رو دارد.

صدور اجراییه مهریه

نخستین گام رسمی در مسیر توقیف اموال، صدور اجراییه است که یا از طریق دفترخانه اسناد رسمی صادر می‌شود یا پس از قطعیت حکم دادگاه خانواده صادر خواهد شد. اجراییه، مبنای قانونی برای ورود به مرحله اجرا و توقیف اموال محسوب می‌شود و بدون آن هیچ اقدام اجرایی امکان‌پذیر نیست.

شناسایی و معرفی مال

پس از صدور اجراییه و سپری شدن مهلت قانونی پرداخت داوطلبانه، زوجه باید مال یا اموال زوج را به مرجع اجرا معرفی کند. این معرفی می‌تواند بر اساس اطلاعات شخصی زوجه یا نتیجه استعلام‌های رسمی صورت گیرد.

صدور دستور توقیف

پس از معرفی مال، مرجع رسیدگی‌کننده در صورت احراز شرایط قانونی، دستور توقیف رسمی مال را صادر می‌کند. این دستور به سازمان‌های مربوط ابلاغ می‌شود تا امکان نقل و انتقال مال از سوی زوج سلب گردد.

ارزیابی مال توقیف‌شده

مال توقیف‌شده باید توسط کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی شود تا ارزش واقعی آن نسبت به میزان بدهی مهریه مشخص گردد. این ارزیابی نقش مهمی در تعیین ادامه مسیر پرونده و نحوه فروش احتمالی مال دارد.

فروش و مزایده مال برای وصول مهریه

در صورتی که زوج پس از توقیف نیز اقدام به پرداخت بدهی نکند، مال توقیف‌شده از طریق مزایده رسمی به فروش می‌رسد و مبلغ حاصل، پس از کسر هزینه‌های قانونی، به زوجه پرداخت خواهد شد. در برخی موارد، بسته به شرایط پرونده، امکان توافق میان طرفین پیش از رسیدن به مرحله مزایده نیز وجود دارد.

آیا قبل از توقیف اموال می‌توان ملک یا خودرو را منتقل کرد؟

یکی از دغدغه‌های رایج زوجه‌هایی که در مسیر مطالبه مهریه هستند، این است که زوج پیش از توقیف رسمی، اموال خود را به نام دیگری منتقل کند. قانون در این زمینه راهکارهایی پیش‌بینی کرده است؛ به‌ویژه اگر نقل و انتقال با هدف فرار از پرداخت دین و پس از علم زوج به بدهکار بودن خود صورت گرفته باشد، امکان طرح دعوای ابطال معامله صوری یا دعوای اعسار از سوی زوجه وجود دارد. اثبات این موضوع در دادگاه نیازمند ارائه مستندات و شواهد کافی است.

به همین دلیل، در مواردی که زوجه احتمال می‌دهد زوج در حال جابه‌جایی دارایی‌های خود است، توصیه می‌شود در سریع‌ترین زمان ممکن نسبت به شناسایی و معرفی اموال به مرجع اجرا اقدام کند. تأخیر در این مرحله می‌تواند فرصت لازم برای انتقال اموال را در اختیار زوج قرار دهد و روند وصول مهریه را با پیچیدگی بیشتری همراه کند.

رفع توقیف اموال بابت مهریه چگونه انجام می‌شود؟

رفع توقیف معمولاً در شرایطی اتفاق می‌افتد که زوج نسبت به پرداخت بدهی خود، چه به‌صورت کامل و چه از طریق توافق با زوجه، اقدام کند. همچنین اگر ثابت شود مالی که توقیف شده جزو مستثنیات دین بوده یا اشتباهی در فرآیند شناسایی مال رخ داده باشد، امکان درخواست رفع توقیف از مرجع رسیدگی‌کننده وجود خواهد داشت. این درخواست باید مستند و مبتنی بر دلایل قانونی روشن باشد.

از سوی دیگر، زوج نیز می‌تواند نسبت به توقیف انجام‌شده اعتراض کند، به‌ویژه اگر معتقد باشد ارزیابی مال به‌درستی انجام نشده یا مالی که توقیف شده متعلق به شخص دیگری است. رسیدگی به این اعتراض‌ها در صلاحیت مرجعی است که دستور توقیف را صادر کرده و ممکن است بر زمان کلی پرونده تأثیرگذار باشد.

توقیف اموال بابت مهریه چقدر زمان می‌برد؟

زمان لازم برای طی شدن فرآیند توقیف اموال بابت مهریه، به عوامل متعددی بستگی دارد و نمی‌توان یک بازه زمانی ثابت برای همه پرونده‌ها اعلام کرد. حجم پرونده‌های در جریان در مرجع رسیدگی‌کننده، سرعت پاسخ‌گویی سازمان‌های استعلام‌شونده، نوع مال معرفی‌شده و میزان همکاری یا مقاومت زوج، همگی از عواملی هستند که می‌توانند روند پرونده را کوتاه‌تر یا طولانی‌تر کنند.

در پرونده‌هایی که مهریه از طریق دادگاه خانواده مطالبه می‌شود، زمان کلی رسیدگی همچنین به تعداد جلسات دادرسی نیز وابسته است؛ موضوعی که بسیاری از افراد پیش از ورود به دادگاه درباره آن سؤال دارند و می‌توانند با مطالعه دقیق‌تر درباره اینکه دادگاه مهریه چند جلسه است، تصویر واقع‌بینانه‌تری از زمان‌بندی احتمالی پرونده خود به دست آورند. در هر حال، پیگیری مستمر و ارائه به‌موقع مستندات از سوی زوجه می‌تواند روند رسیدگی را تسریع کند.

توقیف اموال بابت مهریه در صورت نداشتن مال به نام شوهر

یکی از وضعیت‌های رایج در پرونده‌های مهریه، زمانی است که هیچ مال قابل توقیفی به نام زوج شناسایی نمی‌شود. در این حالت، اجراییه صادرشده هرچند از نظر قانونی معتبر باقی می‌ماند، اما عملاً امکان توقیف فوری فراهم نیست و پرونده در انتظار شناسایی اموال آتی زوج باقی می‌ماند. این وضعیت می‌تواند برای زوجه ناامیدکننده باشد، اما به معنای از بین رفتن حق او نیست.

در چنین شرایطی، زوج نیز می‌تواند با ادعای عدم توانایی مالی، دادخواست اعسار از پرداخت مهریه را مطرح کند تا امکان پرداخت اقساطی بدهی خود را از دادگاه بگیرد. پذیرش این دادخواست منوط به احراز واقعی نداشتن توان مالی زوج توسط دادگاه است و صرف ادعای بی‌مالی به تنهایی کافی نخواهد بود. زوجه نیز در این مرحله می‌تواند نسبت به این دادخواست اعتراض کرده و مستندات خلاف آن را ارائه دهد.

نکات مهم در مطالبه و توقیف اموال بابت مهریه

یکی از نکات مهمی که در پرونده‌های مهریه باید مورد توجه قرار گیرد، اهمیت مستندسازی دقیق در تمام مراحل پرونده است. از تنظیم درخواست‌های استعلام گرفته تا ارائه مدارک مربوط به اموال زوج، دقت در جزئیات می‌تواند تأثیر مستقیمی بر سرعت و نتیجه پرونده داشته باشد. غفلت در ارائه مدارک یا تأخیر در پیگیری، از رایج‌ترین دلایلی است که باعث طولانی‌تر شدن فرآیند وصول مهریه می‌شود.

از سوی دیگر، بسیاری از زوج‌ها در جلسات دادگاه سعی می‌کنند با ارائه توضیحاتی درباره وضعیت مالی خود، روند پرونده را تحت تأثیر قرار دهند؛ موضوعی که آشنایی زوجه با آن نیز می‌تواند مفید باشد. آگاهی از اینکه معمولاً در دادگاه مهریه مرد چه بگوید و چه استدلال‌هایی مطرح می‌کند، به زوجه کمک می‌کند تا برای پاسخ‌گویی و ارائه مستندات خود آماده‌تر عمل کند و غافلگیر نشود.

مشاوره با وکیل برای توقیف اموال مهریه

فرآیند توقیف اموال بابت مهریه، ترکیبی از تشریفات اداری و قضایی است که آشنایی با جزئیات آن برای افراد غیرمتخصص می‌تواند دشوار باشد. حضور یک وکیل مهریه در این مسیر، از تنظیم صحیح درخواست‌ها گرفته تا پیگیری استعلام‌ها و دفاع در برابر اعتراضات احتمالی زوج، می‌تواند احتمال موفقیت پرونده را افزایش داده و از اتلاف وقت جلوگیری کند. بسیاری از اشتباهاتی که در این پرونده‌ها رخ می‌دهد، ناشی از عدم آشنایی کافی با رویه‌های اجرایی است.

شایان ذکر است که دعاوی خانواده معمولاً محدود به مهریه نیستند و ممکن است با موضوعاتی مانند نفقه، حضانت یا طلاق نیز همراه شوند. در چنین شرایطی، بهره‌گیری هم‌زمان از مشاوره وکیل نفقه و وکیل متخصص در پرونده‌های مهریه می‌تواند تصویر کامل‌تری از حقوق قانونی فرد در اختیارش قرار دهد. گروه وکلای مهد عدالت با تجربه در پرونده‌های خانواده، آماده است تا در مسیر مطالبه و توقیف اموال بابت مهریه، همراه شما باشد و بر اساس شرایط خاص پرونده، مسیر مناسب را پیشنهاد دهد.

سوالات متداول درباره توقیف اموال مهریه

آیا برای توقیف اموال بابت مهریه حتماً باید به دادگاه مراجعه کرد؟

خیر، در صورتی که مهریه به صورت عندالمطالبه در سند ازدواج ثبت شده و اختلافی در اصل استحقاق آن وجود نداشته باشد، زوجه می‌تواند از طریق اجرای ثبت اسناد رسمی و بدون طرح دعوا در دادگاه، درخواست صدور اجراییه و توقیف اموال را مطرح کند. اما در مواردی که مهریه عندالاستطاعه بوده یا اختلاف حقوقی وجود دارد، مراجعه به دادگاه خانواده و طی کردن مسیر قضایی ضروری خواهد بود.

اگر زوج هیچ مالی نداشته باشد، آیا مهریه از بین می‌رود؟

خیر، عدم شناسایی مال در حال حاضر به معنای از بین رفتن حق زوجه نیست. اجراییه صادرشده معتبر باقی می‌ماند و در صورت شناسایی مال جدید در آینده، امکان معرفی و توقیف آن همچنان وجود دارد. با این حال، در چنین شرایطی معمولاً زوج نیز می‌تواند برای اثبات ناتوانی مالی خود دادخواست اعسار مطرح کند که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه است.

آیا زوجه می‌تواند بیش از یک مال را همزمان برای توقیف معرفی کند؟

بله، زوجه محدودیتی در معرفی چند مال به‌طور همزمان ندارد و می‌تواند بر اساس اطلاعاتی که در اختیار دارد یا نتیجه استعلام‌های رسمی، چند مال را برای توقیف معرفی کند. البته میزان مالی که در نهایت توقیف و ارزیابی می‌شود، معمولاً متناسب با میزان بدهی مهریه خواهد بود و مرجع رسیدگی‌کننده در این خصوص تصمیم‌گیری می‌کند.

در صورت اختلاف در روند طلاق، توقیف اموال مهریه چه تأثیری دارد؟

مطالبه و توقیف اموال بابت مهریه، فرآیندی مستقل از پرونده طلاق است، هرچند این دو موضوع در عمل می‌توانند به‌طور هم‌زمان در جریان باشند. در چنین شرایطی، بسته به اینکه فرد در جایگاه زوج یا زوجه قرار دارد، مشورت با وکیل طلاق از طرف مرد یا وکیل طلاق از طرف زن می‌تواند به هماهنگ‌سازی استراتژی دفاعی در هر دو پرونده کمک کند و از تعارض تصمیمات میان دو مسیر جلوگیری نماید.